法界寶藏論第十品
རང་བཞིན་གདོད་ནས་དག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །བཏང་གཞག་འགྲོ་འོང་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ།
།བཙལ་བས་མི་འགྲུབ་ཆོས་ཉིད་ནམ་མཁའི་ཀློང་། །རང་བཞིན་བཞག་པས་འོད་གསལ་ཉི་ཟླ་འཆར། །
自性本清淨之菩提心，無涉捨留來去之法性，
覓則不成法性虛空境，置本然則光明日月昇現，
ཡུལ་ཀྱང་མི་དགག་སེམས་ཀྱང་མི་གཟུང་བར། །རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ངང་ལས་མི་གཡོ་ན།
།ཀུན་བཟང་ཡངས་པ་ཆེན་པོ འི་དགོངས་པར་ཕྱིན།
既不遮外境亦不持住心，置之自性元成境態中不動哪，
可臻普賢大曠敞密意，
（或） 即不遮境亦不執持心， 自性元成境態若無動，即達普賢大曠敞真意。
།མི་སྤྲོ་མི་བསྡུ་རང་དྭངས་སང་ངེ་བ། །དྭངས་པའི་རྒྱ་མཚོ་མི་གཡོ་མཉམ་པ་བཞིན།
།ཆོས་ཉིད་གཏིང་གསལ་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ངང༌། །འབྱུང་འཇུག་རེ་དོགས་བྲལ་བར་གནས་པ་ཡིན།
不逸不歛心無散收出入自澄淨清明，如瑩靜海無動平穩般，
法性深明自生本智境性中，超離生行希懼而住也。，
（或：不散不收自明淨朗然，如澄淨海不動平等般， 法性深明自生本智中，離諸出入希懼而安住。）
།ཚིག་གིས་མི་མཚོན་འཇུར་བུའི་སེམས་མེད་པར། །རང་བབས་གྱིན་འདའ་བཅོས་བསླད་མེད་པ་ནི།
། ཀློང་ཐིམ་ཆོས་ཉིད་མཚན་མ་མེད་པ་སྟེ། །སྒོམ་དང་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་མེད་པས།
།བྱིང་རྒོད་རང་ཡན་རང་བྱུང་དགོངས་པར་ཤར།
詞難言詮無葛藤之心，本性無有庸俗改造染，
融入於ཀློང廣境法性無相狀，無修亦無所當修之法，
沉掉不羈呈自生密意。
།སྤངས་པས་མི་སྤོང་ཀུན་རྟོག་རིག་པའི་རྩལ། །ཆོས་ཉིད་ངང་དུ་དབྱེ་བསལ་རིས་མེད་པས།
།བསྒྲུབས་པས་མི་འགྲུབ་ཆོས་ཉིད་དབྱིངས་སུ་ཤར། །འཁོར་བ་མ་སྤངས་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་སུ།
།ཀློང་ཆེན་རྩལ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་དག་པས་མཐོང་།
斷無可斷妄念覺能量，法性態中無分亦無類，
修無可成法性界中昇，輪迴不斷係自生本智，
大境力之瑜伽可淨見。
།ཡེ་ནས་སྣང་སེམས་རང་བབས་ཆོས་ཉིད་ངང་། །ཏིང་འཛིན་མི་གཡོ་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་ཤར་བས། །
རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ཀུན་བཟང་ཐུགས་ཀྱི་མཆོག །ཡངས་པའི་ཆོས་མཆོག་ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཉམ། །
།དབྱེ་བསལ་མེད་པར་ཐམས་ཅད་སྒོམ་པའི་མཆོག །ཡེ་འབྱམས་རྨད་བྱུང་རྒྱལ་པོར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ།
元即顯心本然法性境態，靜慮不動如恆流昇起，
金剛峰頂普賢勝真意，浩浩聖法等如虛空邊，
全無分別一切修最勝，太浩妙絶之王自元成。
（ཡེ་འབྱམས་指空性境，浩渺或：太浩、太虛，無垠。རྨད་བྱུང་稀有、殊妙。靜慮=三昧）
།ཡེ་ནས་སྤྱི་བླུགས་འོད་གསལ་ཆུ་བོའི་རྒྱུན། །བཏང་གཞག་མེད་པའི་ངང་འདིར་ལྷུན་གྲུབ་པས།
།འཁོར་འདས་རང་བཞིན་ཆོས་དབྱིངས་དགོངས་པའི་མཆོག །མི་གཡོ་བརྗོད་འདས་མཁའ་མཉམ་
ཀློང་ཆེན་ཉིད། །འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་ཡེ་ནས་བབས་ཀྱིས་གྲུབ།
本已傾注光明之水流，於無棄留捨住此境元成故，
輪涅自性最勝法界意，不動離詮等空此大境，
諸眾生上自始本然成。（སྤྱི་བླུགས灌瓶也，此處滿瓶傾注=意謂心瓶本滿），
།བདག་ལས་གཞན་དུ་སྣང་བ་འཁྲུལ་པའི་སེམས། །བསྒོམ་དང་རྩོལ་བར་འདོད་པ་འཁྲུལ་པའི་སེམས།
།འཁྲུལ་པ་ཆོས་ཉིད་ངང་བཞག་མཉམ་པའི་ཞིང་། །མི་གཡོ་གདོད་ནས་དག་པའི་རང་བཞིན་ཀློང་།
།བྱ་དང་རྩོལ་མེད་གཞག་དང་མ་བཞག་མེད།
己顯迷為它顯迷亂心，執意禪修勤力迷亂心，
迷亂任置法性平等剎，不動本清淨之自性境，
無作無勤無有定不定。（或云：住不住）
།མི་འགྱུར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ།
།དམིགས་བསམ་ཚོལ་ཁྲོ་བྲལ་བའི་རང་རིག་གིས།
།ཡང་ཡང་བལྟས་ན་བལྟ་རུ་མེད་པ་མཐོང༌།
།བལྟར་མེད་རིག་པ་སྤྱི་བླུགས་ལྟ་བ་ཡིན།
於不變任運元成法性中,以離緣思營求之自證覺,
再再觀察而見無可見，無見即是本覺傾注見。
།མ་བསྒོམས་རིག་པ་བཏང་གཞག་བྲལ་བ་ལ། །ཡང་ཡང་བསྒོམས་ན་བསྒོམ་དུ་མེད་པ་མཐོང་།
།སྒོམ་མེད་རིག་པ་སྤྱི་བླུགས་སྒོམ་པ་ཡིན།
莫修-本覺超離棄與留，再再修之仍見無可修，
無修本覺傾注之修也。
།གཉིས་མེད་བླང་དོར་བྲལ་བའི་གནས་ལུགས་ལ། །ཡང་ཡང་སྤྱད་ན་སྤྱད་དུ་མེད་པ་མཐོང་།
།སྤྱད་མེད་རིག་པ་སྤྱི་བླུགས་སྤྱོད་པ་ཡིན།
無二脫離取捨之實相，一再行持仍見無可行，
無行即是本覺傾注行。
།ཡེ་ཟིན་རེ་དོགས་བྲལ་བའི་ལྷུན་གྲུབ་ལ། །ཡང་ཡང་བསྒྲུབས་ན་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད་པ་མཐོང་།
།བསྒྲུབ་མེད་རིག་པ་སྤྱི་བླུགས་འབྲས་བུ་ཡིན་།
本成超離希懼元成中，再三修成亦唯見無成，
無成本覺傾注之果也。
།མཉམ་ཉིད་ངང་ལས་ཡུལ་དུ་མི་རྟོག་ཅིང་། །སེམས་སུ་མི་འཛིན་རེ་དོགས་འབྱུང་འཇུག་ཞི།
།ཡུལ་སེམས་མཉམ་པའི་ངང་དེར་གནས་པ་ནི། །ཆོས་ཉིད་ཀློང་ལས་ངང་གིས་གཡོས་པ་མེད།
།མཚན་མའི་ཡུལ་ལ་ཡུལ་མེད་སྤྱི་བླུགས་གནས། །ཡེ་ནས་གཉིས་མེད་རིག་པ་སྤྱི་བླུགས་པས།
།འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ངང་། །ཐམས་ཅད་བླང་དོར་མེད་པར་ཕྱམ་གདལ་ལོ།
平等性中不於境分別， 且-不執於心希懼生行息，
境心平等彼態中安住，法性浩境是中自是無動搖，
有相境上無境全傾注住，本即無二覺性全傾故，
輪涅無別大圓滿之境態，一切全無取捨遍佈開。
།དངོས་དང་དངོས་ མེད་དབྱིངས་སུ་མཉམ་པ་དང་། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་དབྱིངས་སུ་མཉམ་པ་དང་།
།ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་དབྱིངས་སུ་མཉམ་པ་དང་། །སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་དབྱིངས་སུ་མཉམ་པ་དང་།
།མཐོ་དམན་ཕྱོགས་མཚམས་དབྱིངས་སུ་མཉམ་པའི་ཕྱིར། །རང་བྱུང་ངང་ལས་རོལ་པ་ཅི་ཤར་ཡང་།
།ཤར་བའི་དུས་ན་མཉམ་ཤར་བཟང་ངན་མེད། །དེ་ལ་བླང་དོར་གཉེན་པོས་བཅོས་ཅི་དགོས།
།གནས་པའི་ཚེ་ན་མཉམ་གནས་བཟང་ངན་མེད། །ད་ལྟར་སེམས་ལས་གང་བྱུང་རང་ཞིར་གློད།
།གྲོལ་བའི་ཚེ་ན་མཉམ་གྲོལ་བཟང་ངན་མེད། །དྲན་པའི་རྗེས་ལ་དགག་སྒྲུབ་འཕྲོ་མ་མཐུད།
實與無實界中是平等，佛與眾生界中悉平等，
世俗勝義界中悉平等，過失功德於界中平等，
高低方隅界上平等故，自生態其顯現何遊舞，
顯時平等（同質）而顯無好壞，（賢劣）
於此何需取捨對治來改造？其安住時平等而住無好壞，
當下心中凡起自寂而置之，其解脫時平等解脫無好壞，
思憶之餘莫以破立接續之。
།ཐམས་ཅད་གཞི་ཀློང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཉིད་ལས། །རྩལ་དང་རོལ་པའི་འཆར་ཚུལ་མ་ངེས་པས།
།མཉམ་པར་ཤར་ཡང་གདོད་མའི་ཀློང་ནས་ཤར། །མི་མཉམ་ཤར་ཡང་མཉམ་པའི་དབྱིངས་ནས་ཤར།
།མཉམ་པར་གནས་ཀྱང་རང་གཞག་ཆོས་ཉིད་ངང་། །མི་མཉམ་གནས་ཀྱང་མཉམ་པའི་དབྱིངས་ན་གནས།
།མཉམ་པར་གྲོལ་ཡང་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀློང་།།མི་མཉམ་གྲོལ་ཡང་མཉམ་པའི་དབྱིངས་སུ་གྲོལ།
一切悉由基境菩提心，力用游舞現起式不定，
平等昇起亦由始境昇，不平等昇亦從平等境昇，
平等住亦自然法性態，不平等住亦住平等界，
平等解亦自生本智境上脫，不平解脫亦於平等界解脫。
།ཐམས་ཅད་ཡེ་མཉམ་རང་བྱུང་རིག་པ་ལས། །ཤར་དང་མ་ཤར་དབྱིངས་ལ་ཡེ་ནས་མེད།
།གནས་དང་མི་གནས་དབྱིངས་ལ་ཡེ་ནས་མེད། །གྲོལ་དང་མ་གྲོལ་དབྱིངས་ལ་ཡེ་ནས་མེད། །
一切本等自生覺性中，昇未昇起界上本無有，
界中本來無有住不住，界中本無解脫未解脫。
མི་གཡོ་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་རིག་པ་ལ། །ཤར་བའི་དུས་ན་རང་ཤར་རང་ས་ཟིན།
།གནས་པའི་དུས་ན་རང་གནས་རང་ས་ཟིན། །གྲོལ་བའི་དུས་ན་རང་གྲོལ་རང་ས་ཟིན།
不動大平等之覺性中，昇起之時自昇掌本位，
安住之時自住掌本位，解脫之時自解掌本地，
།མི་འགྱུར་སྤྲོས་དང་བྲལ་བའི་རིག་པ་ལ། །ཤར་བ་ཡེ་ཤར་གནས་པ་ཡེ་གནས་ལ།
།གྲོལ་བ་ཡེ་གྲོལ་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ནོ།
不變超脫戲論之本覺，其昇本昇其住也本住，
解脫本解虛空之性也。
།ཤར་གནས་གྲོལ་གསུམ་ཤར་གྲོལ་རྒྱུན་ཆད་མེད། །རྒྱུན་ཆད་མེད་པས་རྒྱུ་འབྲས་བར་མ་ཆོད།
།རྒྱུ་འབྲས་མེད་པས་འཁོར་བའི་གཡང་ས་ཆོད། །གཡང་ས་མེད་པས་གོལ་ས་ག་ལ་ཡོད།
昇住解三昇解無間斷，無間斷故因果之間斷，
無因果故斷輪迴險境，無險處故何有歧誤處。
（無間斷故因果之間斷，此義座位已滿待考，或謂無間斷故因果不間斷）
།ཡེ་ནས་མི་འགྱུར་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཀློང་། །འཕོ་འགྱུར་མེད་པས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཀློང་།
།གནས་ལུགས་རང་ངོ་ཤེས་པ་ཙམ་ཉིད་ལ། །སངས་རྒྱས་ཞེས་སུ་མིང་འདི་བཏགས་པར་ཟད།
從本不變普賢浩瀚境，無變遷故金剛薩埵境。
但識實相本面之當體，安上佛陀此名稱而已。
（覺之體性何皆不成是普賢，空明通透即是金薩廣闊境,，
即此識已是謂佛從自身得。除此之外從它覓亦無可得。）
།འདི་ཉིད་རྟོགས་ནས་བླང་དོར་ཆོས་མེད་པས། །ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་གཅིག་ཏུ་ཕྱམ་གདལ་བ།
།གསེར་གླིང་ལྟ་བུར་དབྱེ་བསལ་མེད་པ་ཡིན། །མཐའ་ཡིས་མ་རེག་གོལ་སྒྲིབ་གདར་ཤ་ཆོད།
།གཡང་ས་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཉིད་ལ། །འབད་རྩོལ་མེད་པའི་སྐུ་གསུམ་ལྷུན་རྫོགས་ཀྱང་།
།བསམ་བརྗོད་འདས་ཞེས་མིང་ཙམ་བརྗོད་པར་ཟད།
悟此義已再無取捨法，悉隨一法性而平遍佈
一如金洲無可區分也，邊不得觸歧障膜剝離，
無險隘之菩提心性中，無勤力之三身元成亦，
僅以超言思名稱之耳。
།སྣང་བ་རྒྱ་ཡན་རིག་པ་རང་བྱུང་གསལ། །མ་བསྒྲིབས་ཕྱི་ནང་མེད་པར་ཟང་ཐལ་བས།
།མ་བཅོས་རྣལ་གཞག་ཆོས་ཉིད་ཆེན་པོར་གསལ། །བློ་བདེའི་མལ་ན་ལུས་སེམས་ཁོང་གློད་དེ།
།ཤེས་པ་བག་ཡངས་བྱར་མེད་སྐྱེས་བུ་བཞིན། །སྒྲིམ་གློད་མེད་པར་ལུས་སེམས་གང་བདེར་གཞག
顯現任之本覺自生明，無遮無有內外通透故，
莫造安處自然大法性而明現，心安榻上身心通放鬆,
心舒安閑如無事人般, 無關松緊身心隨適安。
（或是：無有鬆緊）
།ཇི་ལྟར་འདུག་ཀྱང་རང་གི་ངང་ལ་འདུག །ཇི་ལྟར་གནས་ཀྱང་རང་གི་ངང་ལ་གནས།
།ཇི་ལྟར་འགྲོ་ཡང་རང་གི་ངང་ལ་འགྲོ། །བྱང་ཆུབ་དབྱིངས་ལ་འགྲོ་འོང་ངང་གིས་མེད།
།འགྲོ་འོང་མེད་པ་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ།
怎麽坐也安坐本性中，怎麽住亦本性中安住，
怎麽行也行走自性中，菩提境中本就無來去，
無來無去即諸佛之身。
།ཇི་ལྟར་སྨྲས་ཀྱང་རང་གི་ངང་ལ་སྨྲ། །ཇི་ལྟར་བརྗོད་ཀྱང་རང་གི་ངང་ལ་བརྗོད།
།བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་སྨྲ་བརྗོད་ངང་གིས་མེད། །སྨྲ་བརྗོད་མེད་པ་དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་གསུང་།
如何說皆本性中言說，如何詮述本性中詮述，
菩提心中本即無言詮，無言詮即三世佛之語。
།ཇི་ལྟར་བསམས་ཀྱང་རང་གི་ངང་ལ་བསམ། །ཇི་ལྟར་རྟོག་ཀྱང་རང་གི་ངང་ལ་རྟོག
།བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་བསམ་རྟོག་ཡེ་ནས་མེད། །བསམ་རྟོག་བྲལ་བ་དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་ཐུགས།
如何思亦自性境中思，如何了別自境中了別，
菩提心中本無思了別，離思了別三世諸佛意。
།མེད་ལ་ཅིར་ཡང་འབྱུང་བ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ། །ཉིད་ལ་ཉིད་ལོངས་སྤྱོད་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས།
།དེ་ལ་དངོས་གཞི་མེད་པས་ཆོས་སྐུ་སྟེ། །འབྲས་བུ་སྐུ་གསུམ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཀློང་།
無中任何皆生即化身，自受用己即圓滿報身，
此中未有實基故法身，果位三身任運元成境。
།བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཀློང་ཆེན་ངང་ཉིད་ལས། །དྲན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་འབྱུང་སྟེ།
།ཤེས་པའི་མཚན་མ་ཡིད་ལ་མི་གཡོ་ན། །དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཉག་གཅིག་དགོངས་པ་ཡིན།
菩提心之大境秉性中，不生憶念之分別思擇，
若心識相意中不動搖，此即唯一佛陀密意也。
།བྱང་ཆུབ་རང་བཞིན་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ཡངས་འདྲ། །དྲན་དང་རྟོག་པ་མེད་པ་སྒོམ་པའི་མཆོག །
།རང་གི་རང་བཞིན་མ་གཡོས་བཅོས་པ་མེད། །མི་བསམ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྣམ་བྲལ་བ།
།རང་བབས་ཆོས་ཉིད་དུས་གསུམ་འཕོ་འགྱུར་མེད། །འགྱུ་འཕྲོའི་ཀུན་རྟོག་མེད་ན་སྒོམ་པའི་མཆོག །
菩提自性如空界廣敞，無有思憶了別最勝修，
自之自性未動無改造，不思不想遠離諸作意，
本然法性三時無變遷，若無逸動妄念最勝修。
།དེ་བཞིན་ཉིད་དེར་གང་གནས་དམ་པའི་སེམས།།སངས་རྒྱས་ཉག་གཅིག་མཚོན་པ་ཀུན་དང་བྲལ།
།མི་གཡོ་ཆོས་དབྱིངས་འཛིན་རྟོག་ཕྱམ་འདས་པ།།རྒྱལ་བའི་དགོངས་ཀློང་རང་བཞིན་ཡངས་པའི་མཆོག
།ལུས་སེམས་བཅོས་པའི་འཆིང་བ་རྣམས་སྤངས་ཤིང་།།གྱིན་འདའ་ལྷོད་ཆགས་དྲན་བསམ་ཅི་འགྱུས་ཀྱང་།
།གཞི་གཞག་ཆོས་ཉིད་ངང་ལས་མི་གཡོ་ན།།ཐམས་ཅད་ཀུན་བཟང་དགོངས་ཀློང་ཡངས་པ་ཡིན།
真如彼住何處勝妙心，唯一佛陀離一切表詮，
不動法界執念全消逝，佛密意境自性廣之最,
身心造作諸縛全斷除且，隨意放鬆縱使思憶任起，
基住若未動離法性境，皆悉普賢密意境豁曠。（曠敞境）
།མ་བཟུང་མ་བཏང་འཇུར་བུའི་སྒྲིམ་གློད་མེད། །ཇི་བཞིན་རང་བབས་རྒྱ་ཡན་ངང་གིས་ཟིན།
།མི་གཡོ་ཕྱམ་གདལ་ཡངས་དོག་མེད་པའི་ཀློང་། །དྲན་བསམ་ཐམས་ཅད་རང་བྱུང་རང་ཞི་ན།
།རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནམ་མཁའི་དགོངས་པ་ཡིན།
莫執莫舍無葛藤之緊鬆，如實本然無羈境自然成，
不動等遍無廣狹之境，一切思憶若自生自息，
金剛薩埵虛空密意也。
།མ་བཅོས་ཀློང་དུ་མ་ཡེངས་ངང་ལྡན་ན། །དྲན་རྟོག་ཡུལ་ལ་འཇུག་པའང་ཆོས་ཉིད་ངང་།
།ཆེད་དུ་འཇུར་བུས་བཅོས་ན་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་། །མི་རྟོག་མཁའ་ལྟར་ཡངས་ཀྱང་མཚན་མའི་གཟེབ།
།ཉིན་མཚན་སྒོམ་པས་འདའ་ཡང་འཆིང་ཞེན་ཉིད། །བསམ་གཏན་ལྷ་དང་མཚུངས་པར་རྒྱལ་བས་
གསུངས། །དེ་བས་མ་ཡེངས་འབད་རྩོལ་ཞིག་པའི་སེམས། །རང་བབས་འཛིན་རྩོལ་འདས་པ་ཤིན་ཏུ་གཅེས།
無整境中若儼然無散，憶念入境仍是法性態，
苛以葛藤改造法性雖，無念若空敞曠亦相網，
日夜修以度日亦縛執，等同禪定之天佛所云，
故以不散亂解除勤力之心，本然超脫勤執乃極要。
།རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཕྱོགས་དང་རིས་མེད་པས། །འདི་ཞེས་མི་མཚོན་རང་བཞིན་སྤྲོས་ཀུན་ཞི།
།དེ་བས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྣམས་སྤངས་ཏེ། །གཞི་བྲལ་ཡངས་པ་ཆེན་པོའི་དོན་ལ་བསླབ།
自生本智無方類偏向，“似此”難表自性諸戲寂，
是故斷捨一切之作意，修持離基大廣敞之義。
།ཆོས་ཉིད་ཉག་གཅིག་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །ལྟ་བ་ཉག་གཅིག་སྤྲོས་པའི་མཐའ་དང་བྲལ།
།སྒོམ་པ་ཉག་གཅིག་བཏང་གཞག་འགྲོ་འོང་མེད། །སྤྱོད་པ་ཉག་གཅིག་བླང་དོར་བྱར་མེད་
ཅིང་། །འབྲས་བུ་ཉག་གཅིག་སྤངས་ཐོབ་གཉིས་དང་བྲལ། །འདི་ནི་རང་བྱུང་ལྷུན་གྲུབ་དགོངས་
པ་ཡིན།
唯一法性自生本智也，唯一見地離絶戲論邊，
唯一之修無捨留來去，唯一之行無取捨作為，
唯一之果離斷證二者，此為自生元成之密意。
།སྣང་སྲིད་སྣོད་བཅུད་འཁོར་དང་མྱ་ངན་འདས། །ཆོས་སོ་ཅོག་ཀུན་ཆོས་ཉིད་གདོད་མའི་ངང་།
།རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ལས་མ་གཡོས་པས། །གང་ཡང་གཞི་གཞག་དགོངས་པར་ཤེས་པར་བྱ། །
顯有情器輪迴與涅槃，一切諸法皆法性始態，
自生本智性中無動搖，啥都基住密意當了知。
（凡基所起所創皆在基中，泯住於基）
自瑩凈成如海瑩淨之光明
སྣ་ཚོགས་ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །གང་དུ་འདི་ལྟར་འཇོག་ཅེས་མི་རྟོག་པར།
།རང་བབས་སྤྲོ་བསྡུ་བྲལ་བར་ལྷུན་གྱིས་ཞོག །ཆོས་ཉིད་མཉམ་པའི་ཀློང་དུ་ངང་གིས་གནས།
顯為種種境之法性上，莫起“哪裡“這麽做”分別，
本然離收放而任運置，法性平等廣境自然住。
（ཆོས་ཉིད་異版=ཆོས་རྣམས་：顯現為萬般境之諸法上，莫要分別"哪裡“這麽住"）
།དཀར་དམར་ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་རྣམ་པ་ལ། །དབང་པོ་མི་བསྡུ་མིག་ཀྱང་མི་འགུལ་བས།
།བདག་ལ་མི་བསམ་གཞན་ལ་མི་རྟོག་པར། ། ཕྱམ་ཕྱལ་ཡངས་པ་ཆེན་པོར་ངང་གིས་ཞོག
顯為白紅諸境之相上，根既不收眼睛亦不動，
不想自己不思及其他，坦然大曠暢中煥然住。
（平平勻勻空敞開放無限大廣敞的自煥發鮮明而住）
།རྒྱ་བསྐྱེད་དཔང་བསྟོད་སྤྲོ་བསྡུ་བྲལ་བའི་སེམས། །ཀུན་མཉམ་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་དགོངས་པ་ལ།
།ཕྱི་ནང་བར་མེད་ནམ་མཁའ་འདྲེས་པའི་ཉམས། །བདེ་གསལ་སྤྲོས་དང་བྲལ་བའི་ཏིང་འཛིན་འཆར།
拓展拔昇離馳歛之心，遍等自生本智密意上，
無外內中渾融虛空之感受，樂明離戲三摩地生起。
གཞི་གཞག་མི་གཡོ་མཉམ་པའི་དགོངས་པ་ལ། །ཕྱི་དང་ནང་མེད་གཟུང་འཛིན་སྤྲོས་དང་བྲལ།
།ཡུལ་ཞེས་གཞན་དུ་ཞེན་པའི་སེམས་མེད་པས།།གཟུང་བའི་ཆོས་མེད་སྣོད་བཅུད་སྣང་ཞེན་བྲལ།
།འཁོར་བར་སྐྱེ་བའི་ཡུལ་མེད་ནམ་མཁའ་འདྲ།
基住不動法性之密意，無有內外離能所戲論，
無將斯境執為它之心，無所取法離情器相執，
無生輪迴之處如虛空，（輪迴生處無矣如虛空）
།རང་ཞེས་སེམས་ལ་ནང་དུ་མི་རྟོག་པས། །འཛིན་པའི་ཆོས་མེད་སྲིད་པའི་ཀུན་རྟོག་ཞི།
།འཁོར་བར་སྐྱེ་བའི་མཁན་པོ་རྩད་ནས་ཆོད། །དེ་ཚེ་མཁའ་འདྲ་ཕྱི་ནང་འཁྲུལ་པའི་ཆོས།
།གང་ཡང་མི་དམིགས་ཆོས་སྐུའི་དགོངས་པར་ཕྱིན། །ཟད་པའི་སར་ཐུག་འགྲོ་དང་འོང་མེད་པས།
།ཐམས་ཅད་ཀློང་འབྱམས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཞིང་། །ཆོས་སྐུའི་ཕོ་བྲང་མཆོག་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན།
內不分別所謂自己心，無能執法存有之尋思寂，
輪迴投生之主從根絶，彼時如空內外迷妄法，
何亦不緣臻法身密意，抵達盡地再無來去故，
悉為無垠浩境普賢剎，是即到達最勝法身宮。
།ད་ལྟའི་རིག་པ་གཞི་ལས་མ་གཡོས་ན། །དེ་ཉིད་གོམས་ཆས་ཕྱི་མའི་སྲིད་པ་སྟོངས། །ཡང
་སྲིད་ལེན་པའི་ལས་དང་བག་ཆགས་བྲལ། །རྒྱུ་འབྲས་ལ་ཟློས་འཁོར་འདས་མཉམ་པར་བརྗོད།
།སྲིད་ཞིར་མི་གནས་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་ཕྱིན། །འདིར་ཡང་ཞི་གནས་རྩེ་གཅིག་ཕྱེད་པ་གཅེས།
།རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་དགོངས་པ་ཡིན།
當前覺性若未動離基，彼境純熟將空卻後有，
超脫再取後有業與習，謂之超越因果輪涅平，
不住有寂臻菩提核心，此亦辨出專一止至要，
自性大圓滿之密意也。（核心=精核，精華精髓，藏）
།ངང་ལས་གཡོས་ན་ཡིད་དཔྱོད་འཁོར་བ་ཉིད། །དེ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་ཉིད་དེ་ལ་མ་ཟློས།
།ནོར་བའི་སྐྱེ་བོ་འོག་ནས་འོག་ཏུ་འགྲོ། །དེས་ན་མཆོག་གསང་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ནི།
།དབྱིངས་ལས་མ་གཡོས་རྩལ་རྣམས་གཞི་ལ་འཁྱོལ། །དགོངས་པ་མི་གཡོ་མཉམ་པར་གནས་པ་ཡིན།
境若生動伺察意輪迴，此上不能超越因果性，
迷誤之人從下更向下，是故極勝密之大圓滿，
處界不動能量收回基，密意不動平等的安住。
།འདི་ཡི་ངང་ལ་རྒྱུ་འབྲས་བྱ་བཙལ་མེད།
།ལྟ་བ་བསྒོམ་དུ་མེད་པ་ལ་སོགས་ཏེ།
།མཐའ་དབུས་གཉིས་མེད་འགོག་པའི་ཚུལ་བརྗོད་ཀྱི། །གཞན་དུ་ངང་ལས་ཕྱིར་འཁྱམ་རྩལ་ཉིད་ལས།
།རོལ་པ་སྣ་ཚོགས་སྣང་སྲིད་དགུ་འཆར་བས།
།རྒྱུ་འབྲས་མེད་ཅེས་ནམ་ཡང་མ་བརྗོད་ཅིག
此境界中無因果勤覓，亦無見地之修諸等等是，
依邊中二無遮遣理而說，由其他境出遊能量力，
種種遊舞顯有繁顯化，故而永遠莫說無因果。
（版有བཙལ覓་རྩོལ་勤作之異。又འཁྱམ་遊走，異版འཁྱལ་異變或是誤植）
།རྟེན་འབྲེལ་རྐྱེན་འབྱུང་འདུས་བྱས་གྲངས་བསམ་འདས། །འཁོར་བའི་འཁྲུལ་སྣང་ཞི་
བདེའང་གྲངས་བསམ་འདས། །དེ་ཀུན་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ཉིད།
緣起緣生有為數難思，輪迴幻象寂樂數難思，
彼等因緣聚會緣起也，（難思復難計）
གཤིས་ལ་གཞལ་ན་གང་ཡང་མ་གྲུབ་ལྟར། །ལམ་དུ་བྱེད་པས་གཤིས་ཐོག་མི་གཡོའི་དུས།
།གང་ཡང་མི་དམིགས་དགོངས་པའི་དུས་ན་རྩི། །གཤིས་ཐོག་མཐར་ཕྱིན་གང་ཡང་གོས་མི་འགྱུར།
衡諸原態似啥都不成，作為道修態上不動時，
啥都不緣密意時來計，態上最終啥都染不得。
（或：這是從： 衡諸本性似啥都不成， 作為道時性上亦不動， 啥都不緣密意之時來看的， 性上最終啥都染不得。）
།ཉོན་མོངས་ལས་དང་བག་ཆགས་ཀློང་ཆེན་འདི། །རྟེན་མེད་སྒྱུ་མས་སྤྲུལ་པའི་རྩེད་མོ་བྱེད།
།འདི་ལས་ཐར་དགོས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་ཟློས་འཚལ། །དེ་ཡི་ཐབས་ནི་འདི་ལས་མཆོག་གཞན་མེད།
།དེ་ཕྱིར་ཆོས་དབྱིངས་དགོངས་པ་མ་གཡོས་གཅེས། །འདི་ཉིད་ཁོ་བོའི་སྙིང་གཏམ་ཟབ་མོའི་ཀློང་།
།ཀུན་ཡིན་ཀུན་མིན་ཡིན་མིན་འདས་པ་གཅེས།
煩惱業與習氣此大境，無依如幻演著變幻戲，
必脫出此請超越因果，其方便法再無勝此故，
法性密意不動最為珍。此者我衷心語至深境，
全是全非超是非最珍。
།ཆོས་དབྱིངས་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། ། དགོངས་པ་ཆོས་ཉིད་ལས་མི་གཡོ་བར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་པའོ།། །།
法界寶藏論中- 密意法性無動搖之指示-品第十
20260618桑仟試譯於金碧
（直欲爆腦，讚嘆，值得，願善，吉祥）
（界境時常混用此中之ཀློང་全譯為境，དབྱིངས་全譯為界）
没有评论:
发表评论